Dzień dobry Państwu, bardzo wszystkich serdecznie witamy w naszej co tygodniowej audycji między godziną 14 a 15 na falach radiofro 105 MHz.
A dzisiejszy dzień jest takim, nie można powiedzieć wyjątkowym, bo dzisiaj akurat mamy Dzień Babci.
Jutro jest Dzień Dziadka, ale ze względu na kraje to nie jest tak, że to wszystko ten cały Dzień Babci czy Dzień Dziadka jest w tym samym czasie, tylko w zależności od kraju jest to różnie.
Ale w Polsce, właśnie w dniu dzisiejszym, 21 stycznia jest Dzień Babci, a 22 stycznia, czyli jutro jest Dzień Dziadka.
No i mamy imieniny Agnieszki, myślę, że to też są ważne imieniny.
No i do końca astronomicznej zimy pozostało już niewiele, 58 dni i jest takie przysłowie, że św. Agnieszka wypuszcza ptaszka z Mieszka.
Czyli to już jest takie wskazanie, że idzie już ku dobremu, że coraz te dni stają się coraz bardziej dłuższe, wydłużone.
No i myślę, że jeżeli ktoś chce do nas zadzwonić, telefon do naszego studia jest ten sam od już co najmniej dwóch miesięcy, 0661 71 72 217.
Jeżeli ktoś chce podzielić się jakąś informacją, przekazać życzenia, serdecznie zapraszamy, żeby zatelefonował do naszego studia.
Jeszcze raz podkreślam, a jeżeli ci, którzy z Polski chcą zatelefonować, wtedy muszą wybrać kierunkowy do Austrii i również ten numer 0661 71 72 217.
Tak proszę państwa, w tym roku nasi skoczkowie narciarzy nie są w najlepszej formie, ale właśnie 21 stycznia 2011 roku Adam Małysz po raz ostatni wygrał konkurs Pucharu Świata.
Zdobył pierwsze miejsce w skokach narciarskich i to było właśnie na wielkiej krokwi w Zakopanem 21 stycznia 2011 roku.
Wydawałoby się, że to już szmat czasu, a to zaledwie upłynęło 11 lat od tamtego wydarzenia.
No tak, to już troszeczkę mimo wszystko.
Nie 11, 13.
Ja wrócę jeszcze do tego telefonu naszego na żywo do studia.
Proszę państwa plus 43, bo nie powiedziałaś Krzysiek, że to jest właśnie ten numer do Austrii plus 43 i później po tym plus 43 już nie wykręcamy 0, tylko od razu wykręcamy 66 0 71 72 i 217 dodatkowo.
Także jeśli ktoś z państwa, nawet z Polski będzie miał ochotę podzielić się z nami jakimiś informacjami lub złożyć swojej babci na przykład życzenia to czy dziadkowi to serdecznie zapraszamy do tego.
Albo dzisiejszym solenie z Antką Agnieszką.
Również tak.
A skoro właśnie mowa o babci i dziadku, o ich święcie to wypadałoby żebyśmy rozpoczęli jakąś piosenką właśnie w tym temacie.
Czyli specjalnie dla wszystkich babci i dla wszystkich dziadków piosenka od nas Radia Polonia w Lincu.
Proszę bardzo.
Wiem, że nie biegasz już tak szybko jak rok temu albo dwa.
Ale dziękuję tobie dziadku, że chcesz ze mną piłkę grać.
Wiem, że nie widzą już wyraźnie twoje oczy piękne tak.
Ale to ty najlepiej babciu czytasz bajkę, nie chcę spać.
Wróć przeczytaj jeszcze raz.
Moja droga babciu, mój kochany dziadku, jak to dobrze, że was mam.
Chyba całe życie by mnie tylko chwilę, piękna chwila jak najdłuższy w stach.
Moja droga babciu, mój kochany dziadku, jak to dobrze, że was mam.
Ktoś pomalował wasze włosy białą farbą fajnie tak.
On jest malarzem i lekarzem co o każde życie dba.
Wie jak wam dużo zdrowia da.
Moja droga babciu, mój kochany dziadku, jak to dobrze, że was mam.
Chyba całe życie by mnie tylko chwilę, piękna chwila jak najdłuższy w stach.
Moja droga babciu, mój kochany dziadku, jak to dobrze, że was mam.
Mama, mamy, tata, taty. Mama, taty, tata, mamy, kogo my tu mamy?
Mama, mamy, tata, taty. Mama, taty, tata, mamy.
Moja droga babciu, mój kochany dziadku, jak to dobrze, że was mam.
Chyba całe życie, ty mnie tylko chwilę, ty za chwilę, jak najdłużej szaaaap.
Nie wiem czy ty masz jeszcze babci i dziadka. Nie mam. Nie masz.
Ja też niestety nie mam, także ani jedno, ani drugie nie wchodzi w rachupę.
Ja byłem najmłodszy z rodzeństwa, dlatego też mówię.
Ja tylko pamiętam jednego dziadka, bo wcześniej już przed moim urodzeniem jeden zmarł.
Jedna babcia zmarła i tylko druga babcia, która się mną opiekowała bardzo dobrze,
babcia sierańska, ale zmarła jak miałem 3,5 roku, czyli dziecko nie pamięta tego.
To raczej nie będziesz pamiętał. Moja babcia zmarła jak miałem 15 lat, także troszeczkę pamiętam.
Dziadek żył jeszcze troszkę dłużej. Także no wiadomo.
To jest różnica czy urodzisz się pierwszym w rodzinie, czy może ostatnim.
A między tym bratem moim najmłodszym, a mną to była też różnica 8 lat. Także to była duża różnica.
Ale mimo wszystko, jeśli ktoś z Państwa jeszcze ma babcie albo dziadka, więc bardzo serdecznie zapytałem.
Ale to też była taka ciekawa historia, bo ci, którzy byli urodzeni ode mnie o wiele wcześniej,
dla nich ja byłem wujkiem, bo inny miałem pochodzenie. Byłem wyżej w hierarchii tej rodzinnej, mimo że byłem młodszy.
Ale to nigdy już oni nie mówili na mnie wujku, ale zawsze mówiliśmy sobie na tej itd. po imieniu.
Ale to taka jest historia rodzinna. Taki tryb, który z tego wynika. Dobrze, przechodzimy do wiadomości?
No może, bo mieliśmy dzisiaj, właśnie wspomniałem, że dzisiaj mamy święto świętej Agnieszki
i wszystkie Panie, które noszą to piękne imię, serdecznie pozdrawiamy i życzymy wszystkiego najlepszego.
A Agnieszka była to właśnie dziewica, patronka dzieci Maryi i żyła ona na przełomie III i IV wieku.
Została umęczona za cesarza Dioklecjana, czyli w roku 304 wieku zaledwie 13 lat.
Nie chciała się poddać, że zostanie żoną wysokiego oficera rzymskiego.
I to ją doprowadziło, że została ścięta, ale mimo wszystko była dosyć taką patronką bardzo szanowaną,
bo już cesarz Konstantyn wybudował dla niej specjalną bazylikę.
I dzisiaj, jeżeli jedziemy do Rzymu, możemy przy jednym z placów ten kościół, tę bazylikę oglądać.
Także to jest bardzo ciekawa postać. Myślę, że jeżeli ktoś chce może w internecie,
czy w jakichś innych źródłach poszukać sobie na temat życia i działalności Agnieszki,
aczkolwiek nie ma tutaj za dużo tych źródeł, ale jest pewien taki piękny zwyczaj,
który od wielu, wielu, wielu dziesiątek lat już jest kontynuowany.
Mianowicie na pewno nie wiesz pewnie, co to jest paljusz arcybiskupi.
Ale jeżeli arcybiskup odprawia, na przykład czy kardynał odprawia mszę świętą,
to zakłada na ornat taki paljusz z krzyżami. To nosił też Jan Paweł II.
I właśnie w tym dniu te paljusze są robione z wełny baranków.
A te dwa baranki są ofiarowane papieżowi właśnie w dniu św. Agnieszki.
I często różne te obrazy przedstawiające św. Agnieszką są właśnie z tymi barankami,
czy z jednym barankiem, ale właśnie w dniu dzisiejszym
Franciszek na pewno też dostanie dwa baranki ofiarowane papieżowi
i z wełny tych baranków będą robione paljusze dla przyszłych arcybiskupów.
Także taki ten paljusz arcybiskup dostaje jeden.
I to jest właśnie z tych baranków, które są ofiarowane w dniu dzisiejszym,
w dniu św. Agnieszki dla papieża. To się nazywa właśnie ten paljusz arcybiskupi.
Tak proszę państwa. No i teraz przechodzimy do muzyki.
Jaką co posłuchamy, Jacek?
No co? Skoro wspomniałeś na samym początku o Agnieszce,
mi się Agnieszka kojarzy przede wszystkim z takim utworem zespołu ZY.
Nie wiem czy kojarzysz. Agnieszka już tu nie mieszka.
Także proszę państwa, proszę bardzo posłuchajmy.
Proszę bardzo posłuchajmy zespół ZY. Agnieszka już tu nie mieszka.
Jakieś muchy latają.
Było ciepłe lato, choć czasem padało.
Dużo wina się biło i mało się spało.
Tak zaczęła się wakacyjna przygoda.
On był jeszcze młody i ona była woda.
Tak, bo pani przy świetle księżyca nocami
chodzili długimi leśnymi ścieżkami.
Tak mijały tygodnie, lecz ostatnie lat,
że w czas zawsze mówił jedno zdanie.
Moje śliczne ty kochanie,
ostatniego dnia tych pamiętnych wakacji
kochali się namiętnie w myskiej ubikacji.
Przysięgi przed bowiem miłość wzajemno,
że za rok się spotkają
i na zawsze ze sobą już będą.
Wtęknił za nią i pisał do niej listy miłosne.
W samotności przeżył jesień,
zimę, wiosnę nie wytrzymał do wakacji.
Postanowił ją odwiedzić,
bo nie zostawił już dawno
od niej żadnej odpowiedzi.
Gdy przyjechał do jej domu
po dość długiej podróży
cieszył się, że ją zobaczył.
W końcu tyle dla niej znanych
i niech nie było.
Gdy przyjechał do jej domu
po dość długiej podróży
cieszył się, że ją zobaczył.
W końcu tyle dla niej znanych
i niech nie było.
Gdy przyjechał do jej domu
po dość długiej podróży
cieszył się, że ją zobaczył.
Gdy przyjechał do jej domu
po dość długiej podróży
cieszył się, że ją zobaczył.
Gdy przyjechał do jej domu
po dość długiej podróży
cieszył się, że ją zobaczył.
Agnieszka już dawno
tutaj nie mieszka.
Agnieszka już dawno
tutaj nie mieszka.
Rozczarował się, bo takie są
zawody miłosne.
Cierpiał całą jesień.
Zimno i wiosny,
a gdy przeszło mu zupełnie
pojechał na wakacje
w tamto miejsce by zobaczyć.
Ten pamięt go ubika
gdzie tak się stało, że przypadkiem
ona też tam była.
Ucieszyła się ogromnie,
gdy go tylko zobaczyła.
Zapytała się, czy w sercu jego
jest jeszcze. Agnieszka
odpowiedział jednym zdaniem
mojej śliczne, ty kochanie.
Agnieszka już dawno
tutaj nie mieszka.
Trochę tak rokowo nam poleciało.
Agnieszka już tu nie mieszka.
Już dawno już tu nie mieszka.
Zespół zy.
No i szukaj następnego utworu,
który jeszcze
rozluźni naszą atmosferę.
A ja chciałbym, proszę państwa,
już
wrócić do
powiedzmy
Lugnera,
pana Lugnera z Wiednia, który
od wielu, wielu lat zawsze zaprasza
kogoś na bal
w operze.
No i w tym roku
nie kto inny tylko
żona Presleja przyjedzie,
czyli Priscilla Presley.
To nie jest, to nie jest
jak gdyby to trzeba
mieć naprawdę duże pieniądze, bo samo
to miejsce, gdzie
zasiądzie właśnie
Lugner
ze swoją rodziną
plus do tego ten gość,
który przyje... ta pani
Presley, która
przyleci ze Stanów Zjednoczonych,
to kosztuje, ta loża
kosztuje
30 tysięcy, ale do tego jeszcze jest
jedzenie i tak dalej, i tak dalej.
Ale 30 tysięcy złotych?
30 tysięcy euro.
No i 100 tysięcy euro bierze
jak gdyby garzy
Priscilla Presley, ale jeszcze
trzeba pamiętać o tym, że trzeba jeszcze
zapłacić za samolot, za
hotel, za wyżywienie.
Niektórzych jeszcze trzeba ubrać.
Nie zrozumiałem.
Pani Presley bierze garze?
Tak.
Za to, że tu przyjedzie? Tak. Każda, każda
osoba, która przyjeżdżała
zaproszona przez
pana Lugnera,
nigdy, nigdy
nie było tak, że była za darmo.
One zawsze dostawały
dosyć sowite garze.
No i tak jest w tym razie. No tak, jeśli ona
przyjedzie i dostanie te 130
przepraszam 100 tysięcy euro, to
w blocie rzeczy jej zostanie, czyli ta cena
tej loży, ona jest taka, wiesz...
Ale ona nie płaci
za loż. No wiem.
Ona nie płaci 100 tysięcy, do tego
jeszcze samolot odpowiednim, odpowiedniej
klasy musi być
to, że przyleci.
Przyleci z obsługą, czyli
trzeba zapłacić hotel.
Trzeba zapłacić hotel, czyli ja
podejrzewam, że taki pobyt
tej gwiazdy
łącznie z jej garzą, to będzie
w granicach co najmniej 150
tysięcy euro, do tego dochodzi
30 tysięcy euro
za samą lożę,
którą płaci, plus
do tego jeszcze wyżywienie i tak dalej.
To minimum ja liczę na to,
że to są koszty 200 tysięcy.
Trzeba pamiętać, że
ten właśnie
pan Lugner zaprasza co roku,
czyli mając
te 200 tysięcy,
ale jeszcze
od wielu lat jest tak, że
w przeddzień właśnie
spotkania tego balu w operze,
idzie ta osoba
zaproszona przez Lugnera do jego
miejsca, do jego
powiedzmy takiego
byśmy to nazwali
do sklepów, które utworzył,
do takiego
powiedzmy dużego kompleksu
sklepowego i tam jest
też spotkanie, tam
robi powiedzmy
podpisy,
jest spotkanie,
tak że to jest wszystko bardzo ciekawe,
ale mimo wszystko
kosztuje bardzo wiele pieniędzy.
A jak ja pamiętam, ja już nie wiem
od ilu lat
on zaprasza gwiazdy, ale jak
ja pamiętam, to
zawsze Lugner zapraszał
te gwiazdy na ogół ze Stanów
Zjednoczonych, ale też z Italii,
z Francji, z różnych
stron, ale najwięcej chyba
ze Stanów Zjednoczonych, tak że
tutaj będzie to wyjątkowe
wydarzenie. Ale nie wiem Krzysiek,
tak jak ty podliczyłeś, to ja nie wiem,
czy ta pani Presley przyjedzie, wiesz,
skoro będzie musiała w gruncie rzeczy jeszcze
dopłacić te 100 tysięcy euro.
Nie, nie będzie musiała dopłacić.
Za wszystko płaci właśnie Lugner.
A przepraszam, to tego nie powiedziałeś,
a 100 tysięcy to jest
tylko garza, równa garza.
No to ja też bym przyjechał.
Tak że to jest, no,
no to nie jest już młoda osoba,
bo ma 78 lat,
ale chyba
ten burmistrz, nie burmistrz,
tylko Lugner,
Lugner ma
to do siebie, ten baumaister,
że już ma prawie 90 lat,
tak że to jest
no taki człowiek. Teraz
krótko przed tym
ta konferencja przed
z prasą trwała
nie za długo, bo był chory,
schorowany, musi się
trzymać do tego, żeby był
na ten bal, ale
wiadomo, że jego najmłodsza
córka, Ta'Jaklin,
będzie z nim
razem tam właśnie w tej loży siedziała.
No ale poczekaj, to znaczy, jeżeli
pani Presley ma 77
czy 78 lat,
78, no to jeszcze więcej,
a pan Lugner ma
90, to co oni na tym balu będą robić?
No, dla niego to jest taki
bal prestiżowy, żeby się pokazać,
bo o nim wtedy piszą
wszystkie gazety, piszą
wszystkie media, no i pokazują,
zawsze jest pokazywany
z tym, jak wchodzi do
tego, do opery,
jak powiedzmy,
zawsze ten gość, który
jest
zaproszony przez
Lugnera, jest również
robiony
specjalny wywiad
z tym gościem, także to wszystko idzie
i jak gdyby, no, trzeba
przypuszczać, że również to,
że się znajduje
taka godzina, gdzie daje autografy
w jego tym centrum
handlowym, to też jest pewien, że on
zarabia na tym, że ludzie przychodzą do tego
centrum handlowego i kupują
towary i tak dalej. No właśnie,
bo trzeba wspomnieć, że są właśnie
dwie takie imprezy kulturalne
w Austrii, które są
rozpoznawalne na całym świecie.
Pierwsza impreza to jest właśnie
koncert noworoczny. Nie wiem, czy oglądałeś,
bo ja oglądam zawsze o godzinie 13 i się zaczyna.
Jest nawet w polskiej telewizji.
W tym roku nie oglądałem,
ale to jest rozchodzący się na cały świat
koncert. I to jest reklamówka właśnie
tego kraju, Austrii.
Na ten koncert się dostać, to też
trzeba bilety sobie już rezerwować
rok wcześniej i oczywiście
też nie są takie tanie, jakby ktoś, powiedzmy,
tak, no,
tam zobaczyć to na żywo.
I druga ta impreza właśnie, o której
ty teraz mówisz, to jest ten bal
karnawałowy. W operze
wiedeńskiej, tak.
Mi się kojarzy ten bal, nie wiem, jak będzie
w tym roku, ale w austriackich gazetach
właśnie zawsze piszą o tym
i mówią w informacjach
austriackich w wiadomościach, że są
właśnie też demonstracje,
które nie popierają tego.
Są demonstracje, ale myślę, że
przy takich sytuacjach to są
na całym świecie demonstracje.
A myślę, że no nie ma tu
ja przynajmniej nie widzę
tu jakiejś takiej przyczyny,
żeby demonstrować. No nie no, przyczyna
jest właśnie ta, o której wspominałeś.
Pieniądze. Oczywiście.
Garze, wystroje i tak dalej, i tak dalej.
Czyli to jest impreza, było nie było
tylko dla bogatych, prawda? No
niestety, niestety, bo tam takie
To bardzo bogatych.
Dla bardzo bogatych, bo loża kosztuje, no mówię
30 tysięcy, tylko sama
loża, bez żadnego jedzenia i tak dalej.
Także to jest, to jest naprawdę
są wyjątkowe pieniądze.
Ale kto jak to, ale chyba Lugner
już nie musi oszczędzać w wieku prawie
90 lat.
No nie ma na co, a dzieci są już
przez niego jakoś zabezpieczone.
Tak, dobrze. I teraz muzyka.
My mamy też i dla biednych,
i dla bogatych piosenkę
Pani Eleni.
Bez
jak to można by powiedzieć, bardzo wartościowo.
Bo nazywa się ta piosenka
Miłość jak wino. Znasz?
Znamy jak wino. No właśnie, czyli dla nas wszystkich
i dla słuchaczy, i tutaj
dla Ciebie Krzysiek również. Miłość jak wino.
Ta miłość jest
bezcenna i smakuje
też bardziej, może
nawet niż najlepsze wino na świecie.
Piosenka
No tak, miłość jak wino uderza
do głów. Krzysiek, nie wiem czy
to prawda, ale mi się wydaje, skoro
tak faktycznie jest to ja chodzę cały czas
pijany, biorąc pod uwagę,
mając na myśli swoją żonę.
No, także nie wiem teraz
czy mam pić wino, czy kochać ją bardziej
jeszcze.
No widzisz, no tak to jest.
No.
Takie to jest życie. Piękne słowa.
Tak, proszę Państwa.
A ja chciałbym przejść
do innej takiej sprawy,
która również będzie miała miejsce w Lincu
od 10
februara
w tak zwanej Tabak Fabryk.
Poczekaj,
wejdę Ci w słowo od 10
lutego, tak? Od 10 lutego, tak.
Właśnie, bo Polacy też nas słuchają, a wiem,
że niektórzy nie rozumieją języka
niemieckiego i nie wypada nam mieszać.
Ja wiem, że się po prostu przejezyczyłeś, ale
wybaczmy. Bo mam tekst tutaj
po niemiecku pisany, dlatego jest
często pewien problem.
Tak, tak.
Także od 10 lutego
mamy w Tabak Fabryk,
czyli w tej fabryce, gdzie kiedyś
był produkowany tytoń, a teraz jest tam takie
miejsce, miejsce,
gdzie są różnego rodzaju
imprezy. I tam jest
największa, powstaje
teraz budowa, bo będzie ona trwała
bodajże jeszcze z rok, albo
jeszcze ze dwa lata.
I tam, jak kiedyś już wspominałem Państwu,
tam na 100
metrach od ziemi będzie
restauracja. Ja już czekam na to.
Jacek, mówiliśmy, że razem pójdziemy
sobie na kawę, żeby zobaczyć
zimę ze 100 metrów
wysokości.
Pana Lugnara, moglibyśmy zaprosić.
No, jak najbardziej.
No i teraz
chciałbym Państwa
zaprosić na tę
wystawę.
To jest taka, no trochę
bym powiedział
wystawa, która
nie zawsze jest
oceniana
w najlepszym tego słowa znaczeniu,
bo tą wystawę tworzy
Gunther von Hagens.
Od 97 roku
on był profesorem
na Uniwersytecie
czy w Heidelbergu.
I tam stworzył tą
plastynację. To znaczy, biorą
normalne ciała,
które są po zmarłych
i wypełniają w pięciu takich
etapach takim,
można powiedzieć,
plastikiem.
Wydzierają od skóry, pokazują
mięśnie, pokazują naprawdę,
to jest bardzo, bardzo ciekawa
wystawa, aczkolwiek trzeba mówię,
jeżeli się chodzi po tej wystawie,
to nie masz wrażenia, że to są
ci
martwi ludzie.
A to rzeczywiście tak jest.
Trzeba tylko powiedzieć, że
ten instytut, który znajduje się
tylko kilka metrów
od granicy polskiej w Gubinie,
tam się znajduje.
Tam, gdzie niedaleko ja
mieszkałem kiedyś.
Ale nie wiedziałeś, że tam coś takiego jest?
No widzisz. A jest tam ta fabryka
i tam codziennie, można powiedzieć,
od trzech do czterech
ciał otrzymują,
a na takie jedno ciało,
żeby zrobić z niego
jakąś, na wystawę, potrzeba
mniej więcej 1500 godzin,
jak tutaj podają w tym artykule.
I będziemy mieli taką
wystawę tutaj
pod tytułem
The Cycle of Life, czyli Cykl Życia.
Myślę, że to będzie ciekawa
wystawa. I będzie ona
miała miejsce od 10
lutego do 9
czerwca 2024
roku.
W Tabak Fabryk, także myślę, że wszyscy
znajdą. Ale Krzysiek, przepraszam
ci, wejdę ci w słowo ponownie.
Już taka wystawa chyba kiedyś była w Lincu.
O, ja pamiętam. Była, była.
Była kiedyś w Lincu.
Ja byłem kiedyś na takiej
wystawie już
bodajże dwa razy w Wiedniu.
Była też. Ale to
przed wieloma, wieloma laty.
No, te wystawy
rozpoczęły się
jeszcze za ojca, bo teraz
prowadzi tą całą, nie wiem czy jeszcze
ten ojciec żyje,
bo ono rozpoczął w 97
roku, a teraz
prowadzi to jego syn. Także
myślę, że warto
wybrać się na tą wystawę, żeby zobaczyć,
bo naprawdę nie ma wrażenia.
Jak chodzisz po tej wystawie, nie masz
wrażenia, że to są normalne
ciała po ludziach
zmarłych. Ale skąd oni biorą
te ciała?
Ludzie sami oddają te ciała.
Ja ci dopiero przed chwilą
powiedziałem, o 3-4
ciał jednego dnia.
Czyli jak masz
te 365 dni,
to masz prawie 2000
ciała. No tak, ale
to moje pytanie odnosi się do tego,
kto się godzi na to, bo przeważnie
zmarły ma swoją
rodzinę i normalnie ta rodzina
chciałaby normalnie pochować. No ja też się zastanawiałem,
jak to czytałem, jak to jest możliwe,
ale widocznie, widocznie są
takie sytuacje, że
bo możesz sam przekazać swoje
ciało też. Być może,
być może
tak, że to jest,
no mówię, ale to jest tak coś
wyjątkowego, bo...
A może sprzedać?
Może też sprzedać. Ja nie wiem, nie wiem, jak to
wszystko funkcjonuje. Ale mimo wszystko,
jakby nie patrzył, to jest produkt
polski, tak?
Nie, nie polski. Bo to jest niemiecki,
przy granicy Polski. A przy granicy,
przepraszam. Przy granicy Polski, ale po stronie
niemieckiej, bo to jest
bardzo blisko... Guben, niemieckie miasto.
Tak, w Guben, w Polsce
Gubin to się nazywa.
No i myślę, że warto
na tą wystawę się wybrać,
zobaczyć jak to wygląda.
No naprawdę nie ma się
wrażenia takiego, że to są
jak gdyby fragment
ludzkich ciał.
Bo masz powiedzmy tam... Ale wiesz,
z punktu widzenia katolika, czy powiedzmy
Kościoła, czy to nie jest profanacja?
Takie coś?
No, ja bym
powiedział, że
to nie jest profanacja,
ponieważ to jest pokazane,
pokazanie, jak to ciało
funkcjonuje. Tu będzie
tu będzie od powiedzmy
od urodzenia, aż do śmierci
pokazany w ten, ten, w tym
w tym, w tej wystawie
w Lińcu, która będzie
prezentowana, cykl życia.
No i myślę,
że tutaj, że tutaj
warto, warto to będzie
odwiedzić, zobaczyć,
ale mówię, jeżeli ja
chodziłem, to nie masz
wrażenia, że to są,
że to są, bo to jest, ci się wydaje,
że to jest zrobione, zrobione
jak gdyby z jakiegoś
plastiku czy z jakiegoś
czegoś, a to jest ludzkie ciało, które
ten plastik wchodzi, powiedzmy.
No to ja nie wiem, czy ja bym tam wszedł, jakbym miał
tą świadomość, że to są prawdziwe
powiedzmy zwłoki, o, że tak
się wyrażę. No, to są.
Niestety, niestety. Dlatego te
wystawy od 97
roku robiły bardzo,
miały bardzo takie
też negatywne głosy.
Teraz już jest może mniej tego,
ale no,
jeżeli się przejdzie przez tą
wystawę, no nie ma się takiego wrażenia,
ale no, niewątpliwie,
ja się dziwię,
że aż trzy do cztery
ciał dziennie ludzie oddają
dla tego instytutu, żeby
te ciała były wystawiane.
Dobrze, kolejny utwór muzyczny.
Przeważnie właśnie
prezentujemy go w okresie
nie wiem nawet
dlaczego właśnie takim,
jak mamy teraz, czyli Karnavo.
Kocham Olsztyn.
Ja
kocham Lesztogórny.
O, a propos, bo wiem, że
słuchają nas słuchaczy
z Żagania, to mogę powiedzieć, że kocham
Żagań, pozdrawiam słuchaczy z Żagania.
No, wiadomo, no,
każdy kocha swoją miejscą.
Pozdrawiamy. Tak, a ty
pewnie kochasz Łaskarzewo.
Łaskarzew. A Łaskarzew, dobrze.
Także, Czerwony Tulipa,
tak się nazywa pan, który będzie śpiewał.
Olsztyn kocham.
Kocham Miemców, Mazurów, Warmiaków, Rosjan.
Kocham Warszawiaków, kocham Górali, Kurpiów.
Kocham ludzi z Marmuru,
ze Stali, kocham Żydów i Wierzyn,
kocham Polaków,
Kocham Polaków,
Olsztyn kocham moją Amerykę,
Olsztyn kocham moją małą Amerykę,
Olsztyn kocham...
Kocham Łynę, Zamek,
kocham Park i miasto stare,
ratusz nocą oświecony jaśnie zegarami
i Grunwaldzką kocham i Mostiana prostą kołą tajarzyszki
domy kocham drzewa, niebo i nad Krzywym przystank
i deszcz w Śródmieściu piszą po ulicach samochodów
i kąpiel w żbiku wędrówki po lesie
kocham słońce i muzykę kocham
na dziedzińcu pod Lipą
z kopernikiem, muzykę
Olsztyn kocham moją małą Amerykę,
Olsztyn kocham moją Amerykę,
Olsztyn kocham moją małą Amerykę,
Olsztyn kocham...
By mała kulka ziemia miała jakiś sens,
by miała sens
kocham Niemców, Mazurów, Warmiaków, Rosjan kocham
Warszawiaków kocham Górali, Kurpiów kocham
ludzi z Marmuru ze stali kocham Śródów i Litwinów
Cyganów i Białorusinów, Ukraińców kocham
ludzi z Kresów kocham Poznaniaków, Wszystkich
Olsztyn kocham moją małą Amerykę,
Olsztyn kocham moją Amerykę,
Olsztyn kocham moją małą Amerykę,
Olsztyn kocham...
Olsztyn kocham właśnie, czerwony to Lipan
Tak proszę Państwa, my czekamy na Państwa telefony
jeszcze raz przypomnę ten numer telefonu 0661 71 72 217
można do nas dzwonić bezpośrednio, bo telefony zawsze u nas mają priorytet
także jeżeli Państwo zadzwonią na pewno będziemy zaraz ten telefon
wpuszczać w naszej audycji.
Tak proszę Państwa, ile jest ważny czas
w Anglicy mają zwięzłe na całym świecie znane przysłowie
time is money. No tak to już jest, natomiast
za czasów jeszcze starożytnych
było takie powiedzenie, że przeszłość minęła,
przeszłość jeszcze nie nadeszła, terazniejszy czas trwa
jeden moment i ten moment masz w swoim posiadaniu.
Użyj go dobrze. Mamy telefon i poczekaj.
Czekaj, już odbieramy. Halo. Halo, kogo witamy?
Cześć, tutaj jest Adam.
No witamy bardzo serdecznie, co chcesz powiedzieć?
Chciałabym poznać swoją babcię, z okazji Dnia Babci.
No super. No bardzo dobrze.
To miło, że pamiętasz. A w jakim mieście mieszka twoja babcia?
Albo gdzie mieszka? W Polsce, w Suwałkach.
W Suwałkach, no to na drugi koniec Polski będziemy musieli dotrzeć.
No myślę, że dotrzemy do tego. Także pozdrawiamy ciebie.
Mamy nadzieję, że babcia słucha. Na pewno się cieszy.
Dziękuję. Proszę bardzo, do usłyszenia.
Pa.
No i tak tu mieliśmy coś takiego, właśnie taką dedykację dla babci,
ale aż z końca Polski. No widzisz.
Chociaż zależy, z którego się patrzy końca, bo może to być początek polski.
No ale co puszczysz właśnie? Bo była tu taka piosenka, żeby coś puścić właśnie dla babci.
Skoro są życzenia dla babci, to trzeba coś poszukać szybkiego.
Bapciu, Droga Bapciu będzie taki utwór.
No zobaczymy. Proszę bardzo. Czyli jedziemy z muzyką.
Tak.
Bapciu, droga Bapciu dzisiaj święto Twoje.
Bapciu, droga Bapciu grać dla Ciebie chcę.
Dziadku, drogi Dziadku dzisiaj święto Twoje.
Dziadku, drogi Dziadku grać dla Ciebie chcę.
Bim bam, bim bam bom to jest Mego serca ton.
Bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, bim bam, b
bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam
bim bam, bim bam bom to jest tego serca ton
bim bam, bim bam bom to jest tego kochającego serca ton
bim bam, bim bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam, bam
tak bardzo daleko tutaj stąd z lińcu, ale głos dochodzi wszędzie, można słuchać na całym świecie, także proszę państwa, jeżeli kiedyś chcecie kogoś pozdrowić, zapraszamy do tego, żebyście telefonowali do naszego studia.
A telefon do nas to 0 6 6 0 7 1 7 2 2 7.
No i tak proszę państwa, mówiłem o tym, że mamy w Austrii ten ósmego ósmego lutego bal w au perze, bal karnawałowy bal w au perze, no i że rozpoczynamy tą właśnie wystawę, która jest bardzo ciekawa, w lince będzie do czerwca aż.
No i jeszcze mamy dwie takie rocznice, które są takie wyjątkowe, bo mianowicie obchodzimy dwusetny dzień od narodzin Antoniego Brucknera, to będzie właśnie rok Brucknera w lince, jest zresztą Uniwersytet Muzyczny Brucknera, jest powiedzmy też Brucknerhaus w lince, gdzie odbywają się koncentracje.
Także myślę, że w tym roku będzie to coś wyjątkowego, a mianowicie w Ars Electronica Center od 1 februara będzie specjalna.
Węde ci słowo Krzysiek, przepraszam, lutego tak?
Od lutego tak.
Ale dobrze, niech będzie februar, to Polacy też mogą się nauczyć.
Będzie specjalna instalacja, Being Anton, no i później na 50 rocznicę powstania tego domu Brucknera, Brucknerhaus będzie od 22 marca przez cały rok będą tak zwane różnego rodzaju koncerty odbywały się.
I po raz pierwszy tak się zdarzy, że aż 9 symfonii Brucknera będzie prezentowanych właśnie w tym domu w lince, w tym domu oczywiście muzyki.
Natomiast również będą inne te, jak będzie Crossing Your Rock Festival, Film Festival czy Ars Electronica Festival, to również będą tam elementy, gdzie będzie ten rok Brucknera podkreślany.
A skoro mówiłem, że to nie tylko jest rok Brucknera, w tym roku obchodzi właśnie Batischl i Salzkammergut, stał się miastem kultury europejskiej, lince był bodajże w 2009 roku, czy może trochę wcześniej, już nie pamiętam teraz dokładnie, był również tą stolicą kultury europejskiej.
A w tym roku będzie Batischl i Salzkammergut 2024 i to już rozpoczął się wczoraj, bo w dniu 20 i 21 stycznia rozpoczął się ten właśnie pokaz kultury i prezentacja kultury.
Także będzie tych wszystkich imprez, nie tylko w Batischl, ale i w najbliższej okolicy około 300, dlatego jeżeli ktoś chce z Państwa, najlepiej jak zapewniają, wybrać się pociągiem, bo może być samochodem, może być trochę utrudniony ten dostęp, bo jest to jednak mała miejscowość, ale bardzo pięknie położona.
Myślę, że będzie warto, warto, żeby chociaż raz w tym roku odwiedzić Batischl, tą letnią rezydencję cesarza Franca Josefa, gdzie właśnie również przebywała Sisi.
No i to jest właśnie też tam bardzo piękne miasto, małe miasto, ale bardzo piękne miasto, także warto, warto udać się do Salzkammergut.
Salzkammergut zaczyna się od Munden i później poprzez te jeziorka, różne tam te miejscowości aż do Batischl.
Także tutaj zachęcam Państwa, żeby z tego korzystać, bo to mamy na miejscu i to jest takie wyjątkowe, wyjątkowe, bo to jest rok kultury europejskiej właśnie w Batischl i w najbliższych okolicach.
Tak, ale Krzysiek wracając jeszcze do kompozytora Brucknera, nie wiem czy Ty wiesz, ale ja mogę powiedzmy o tym wspomnieć, ponieważ właśnie w Brucknerhaus, czyli w tym domu Brucknera,
bardzo dużo się właśnie w tej chwili dzieje i przykładowo wiem o tym, ponieważ zdobyłem co prawda troszeczkę tak szczęśliwie i losowo bilety na koncert orkiestry Hansa Zimmera.
W tej chwili już nie ma wolnych miejsc, nie było ich już nawet przed świętami jeszcze.
Dwa koncerty 28 lutego o 16 i o 20. Wiesz kto to jest Hans Zimmer? Nie wiesz? A słyszałeś, oglądałeś film Piraci z Karaibów?
Tak.
No to właśnie on napisał przykładowo do tego filmu muzykę, napisał muzykę do Gladiatora, napisał muzykę do ostatniego Samuraja, do Dunkierki i do wielu, wielu innych takich bardzo topowych filmów.
I właśnie w ten dzień, 28 lutego w środę jego zespół, jego orkiestra da dwa koncerty o 16 i o 20. Także to jest też takie bardziej komercyjne.
Zapraszamy, ale ja już jak mówiłem o tym właśnie, o tych różnego rodzaju koncertach, to tu już było napisane w tym artykule, że już prawie nie ma miejsc.
Tak, zgadzam się.
Tak, nie ma niewolne miejsca, jeżeli się w ogóle jeszcze coś wolnego może zdarzyć.
Wiesz, tym bardziej przykładowo te koncerty czy Brucknera, to jest taka muzyka poważna jakby dla elit, ponieważ nie każdy lubi taką muzykę, ale na przykład Hans Zimmer, muzyka z Piratów z Karaibów, no to są rzeczy, które można słuchać zawsze i wszędzie, prawda?
Także to jest też wydarzenie, taki koncert, to jest bardziej właśnie komercyjny, ponieważ ma wielu odbiorców. No i niestety, no nie policimy Państwu tego, bo ja wiem na 100% że już biletów nie ma.
No ale można sobie odsłuchać, jeżeli ktoś będzie chciał, także to myślę, że jest warto taką uwagę podać naszym słuchaczom.
Przechodzimy teraz do kolejnego utworu muzycznego, zostało nam jeszcze tylko 7-6 minut.
Oskar Cyms to jest taki chłopak z Polski, który robi niesamowitą karierę, my żeśmy już grali ten utwór u nas kilka razy, ale naprawdę spada w ucho, a tytuł utworu to Na niebie.
Mam wiedzieć dokąd iść, a może pomilczymy razem gdzieś. Potem wiatr obudzi nas ze snu, rozwieje niepotrzebnych myśli chłód.
A gdyby na niebie zabrakło nam gwiazd, powiedz mi tylko gdzie wracać mam. Przy Tobie chcę być jeszcze.
Nie liczyć godzin i lat, skoro to życie to tylko chwila. Chcę by trwała wiecznie.
Przy Tobie niech trwa wiecznie.
Przy Tobie
Nic nie mówisz do mnie, nic potrafisz już zrozumieć w niebe słów. A być niełatwo nam tu być, zostawić gdzieś za sobą poczuć znów.
A gdyby na niebie zabrakło nam gwiazd, to powiedz mi tylko gdzie wracać mam. Przy Tobie chcę być jeszcze.
Nie liczyć godzin i lat, skoro to życie to tylko chwila. Chcę by trwała wiecznie.
Przy Tobie
Niech trwa wiecznie.
Przy Tobie
Na niebie zabrakło nam gwiazd, powiedz mi tylko gdzie wracać mam.
Nie licząc godzin i lat, tak śpiewał Oskar. Nie licząc godzin i lat.
Ale już była taka piosenka. Nie licząc godzin i lat.
Proszę bardzo. Ja Ci podpowiem, bo pewnie nie wiesz kto to śpiewał. A ja Ci powiem. Andrzej Rybiński.
Popuszczaliśmy nierzadko ten utwór. I też jego inne utwory. No widzisz, można z jednego utworu zrobić dwa utwory.
Tak, ale słowa też wspaniałe i piękne. Mam nadzieję, że jeszcze usłyszymy Oskara w naszej audycji. Oskar Cymz dokładnie się nazywa. Ten pan, ten chłopak.
No już jak puściłeś tą melodię to już słyszałem, że nie raz graliśmy tą melodię. To mi się wtedy przypomniało.
Dobrze, czyli co?
No tak proszę Państwa. Jeżeli powoli nasza audycja dobiega końca. Dziękujemy za to, że mogliśmy gościć w Państwa domach.
Spotkamy się za tydzień. Również o tej samej porze między godziną 14 a 15.
Za tydzień oczywiście będzie audycja na żywo, moi drodzy. Także przygotujcie sobie może telefony. Krzysiek jeszcze raz numer. Plus 43 do Polski.
0 660 71 72 217.
No właśnie, a za tydzień Janusz Usewicz będzie dla Państwa tutaj do dyspozycji.
No nie wiem czy już wróci z Polski.
Ja wiem, że już jest w domu i czeka z niesiepliwieniem, żeby się spotkać ze słuchaczami.
No to pozdrowi Was kto inny tutaj z tego studia. No my dziękujemy za to, że mogliśmy gościć w Państwa domach przez tę godzinę.
Tak, ale Krzysiek, bo my będziemy za dwa tygodnie. Może Janusz też do nas dołączy, bo za dwa tygodnie będzie wyjątkowa audycja. 20 lat.
20 lat Radia Polonia. No tak ten czas leci proszę Państwa.
Zobaczymy jeszcze jak długo, ale dziękujemy za to, że towarzyszycie nam przez te 20 lat wiernie.
No i życzymy miłego tygodnia, udanego tygodnia. No i dobrego Dnia Babci i jutro Dnia Dziadka.
Dobrego świętowania. Babcie niech uważają na tańce z dziadkami, a my, jak już Krzysiek wspomniał, życzymy wszystkiego dobrego na cały zbliżający się tydzień.
A dzisiejszą audycję przygotowali dla Państwa Krzysztof Sierański i Jacek Portała.
Dzień dobry.